Οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου τις περισσότερες φορές υποδύονται:

• Τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα: ενημέρωση για υποτιθέμενα προβλήματα με τον λογαριασμό, την ανάγκη επαλήθευσης δεδομένων ή μη εξουσιοδοτημένες συναλλαγές.
• Εταιρείες ταχυμεταφορών/Ταχυδρομείο: αποστολή ειδοποιήσεων σχετικά με την ανάγκη να πληρώσετε επιπλέον για μια αποστολή, μια αλλαγή στην κατάσταση παράδοσης ή την παραλαβή του πακέτου.
• Πάροχοι υπηρεσιών (τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, διαδίκτυο): απειλούν να μπλοκάρουν την υπηρεσία ή ενημερώνουν για ληξιπρόθεσμες πληρωμές.
• Πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ιστότοποι αγορών: με σκοπό την εκβίαση δεδομένων σύνδεσης.
• Φίλοι ή συνάδελφοι: χρησιμοποιούν την εμπιστοσύνη για να εκβιάσουν χρήματα ή πληροφορίες.

Ο στόχος της επίθεσης είναι πάντα ο ίδιος: να ξεγελάσει το θύμα ώστε να εκτελέσει μια συγκεκριμένη, επικίνδυνη εργασία. Αυτό μπορεί να είναι:

1. Κάνοντας κλικ σε έναν σύνδεσμο: Αυτό ανακατευθύνει τον χρήστη σε έναν ψεύτικο ιστότοπο (τη λεγόμενη ψεύτικη πύλη πληρωμής ή σελίδα σύνδεσης) που είναι οπτικά πανομοιότυπος με τον πραγματικό. Εκεί, το θύμα εισάγει εν αγνοία του τα δεδομένα του, τα οποία πέφτουν απευθείας στα χέρια των εγκληματιών.
2. Λήψη συνημμένου: Αυτό συνήθως περιέχει κακόβουλο λογισμικό (κακόβουλο λογισμικό), όπως ιούς, trojans ή spyware, το οποίο μολύνει τη συσκευή και επιτρέπει στους απατεώνες να κλέψουν δεδομένα.
3. Άμεση παροχή δεδομένων: Απαντώντας στο μήνυμα ή συμπληρώνοντας μια φόρμα ενσωματωμένη στο ψεύτικο μήνυμα.

Το phishing είναι επικίνδυνο γιατί εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο παράγοντα (social engineering). Οι εγκληματίες παίζουν με συναισθήματα όπως ο φόβος (της απώλειας χρημάτων), η περιέργεια (για μια ελκυστική προσφορά) ή η επιθυμία να επιλύσουν γρήγορα ένα ζήτημα, γεγονός που αναγκάζει τα θύματα να ενεργούν βιαστικά, αγνοώντας βασικούς κανόνες ασφαλείας.