Wirtualni asystenci wykorzystują sztuczną inteligencję (AI) aby rozumieć zadawane im pytania i odnajdywać odpowiednie odpowiedzi w Internecie. Aby móc komunikować się z ludźmi stosują proces zwany przetwarzaniem języka naturalnego (NLP), żeby rozumieć ludzki język. Im częściej są używani, tym lepiej dopasowują swoje odpowiedzi do użytkownika. Za dobieranie odpowiednich słów wirtualnego asystenta odpowiadają duże modele językowe (LLM) wykorzystujące ogromne ilości danych tekstowych dostępnych w Internecie (książki, artykuły, strony i fora internetowe). Na tej podstawie uczą się one jak dobierać zdania i jakie jest prawdopodobieństwo wystąpienia danego słowa po wcześniejszym słowie. Przykładowo po słowie “czarny” istnieje większe prawdopodobieństwo użycia słowa “kot” niż np. “księżyc”, więc słowo “kot” zostanie podpowiedziane jako następne.

Warto jednak pamiętać, że nie zawsze będą w stanie udzielić idealnie trafnych odpowiedzi, mogą wymagać dostępu do bardziej szczegółowych danych, a niektóre zaawansowane funkcje mogą być dodatkowo płatne.

Najczęściej spotykane przykłady wirtualnych asystentów to:

• Siri – dostępny na urządzeniach firmy Apple (np. IPhone, MacBook)
• Asystent Google – dostępny na urządzeniach z systemem Android (większość popularnych na rynku smartfonów)
• Alexa – asystent głosowy firmy Amazon
• ChatGPT i Google Gemini  – asystenci tekstowi dostępni on-line oraz jako aplikacja na telefon

Każdy z nich ma nieco inne możliwości i inaczej działa, ale wszystkie mają podobne zastosowania. Asystent Google potrafi odpowiadać głosowo w języku polskim. Pozostałe firmy (Apple, Amazon) również pracują nad pełnym wsparciem dla naszego języka ale na chwilę obecną nie jest ono dostępne.